ՀԻՍՈՒՆԻՆՆԵՐՈՐԴ – ՎԱԹՍՈՒՆԵՐՈՐԴ ԴԱՍԵՐ

Կատարման ժամկետը՝ 21-25.05

  1. Պատմեք I-III դարերի հայկական իրականության մասին;

 

  1. Թվարկեք «Ժամանակ անիշխանության» պատճառները և հետևանքները;

Խոսրով II-ի դավադրաբար սպանությունը:

Անակի սպանությունը հայ զորավարների կողմից:

Անակի և Խոսրովի որդիների առավանգումը:

Օտար գահակալների փորձերը այլ կրոնի ուղորդելը:

Հին հայոց սրբավայրերի կործանումն ու ավերումը մոգերի կողմից:

  1. Շարադրեք Տրդատ Ա և Տրդատ Գ արքաների համեմատական բնութագիրը;

 

  1. Սահմանեք I-III դարերի հայոց պատմության հիմնական հասկացությունները: Հասկացությունների ընտրությունը հիմնավորեք:

Սանատրուկ II-ի փայլուն տիրապետումը ռազմարվեստին-Այսինքն Սանատրուկը շատ լավ ռազմիկ էր ռազմի դաշտում

Հռոմի և պարրթևների պայմանավորվածությունը-Այսինքն Հռոմն ու պարթևները ինչ որ մի հարցի շուրջ պայման էին կապել

Դավադրաբար սպանություն-Այսինքն ինչ որ պատրվագով խաբել հրավիրել ինչ որ տեղ և այդ հանդիպմանը սպանել

Տաճարների և արձանների կործանում-Այսինքն տաճարները կամ արձանները պարզապես ջարդում էին,ավիրում և ոչնչացնում

Նահատակություն- Զոհաբերություն, կյանքի նվիրաբերություն որևէ գաղափարի,հավատքի՝ վեհ գործի և այլն

Աղբյուրներ՝ Հայոց պատմություն, 6-րդ դասարան, էջ123-130

Տրդատ Գ

Գրիգոր Լուսավորիչ

Реклама

Рассказ

Домашнее задание: Написать рассказ можно обо всем, что тебя окружает. Вспомни, что растет или вообще существует в твоем школьном дворе, и напиши об этом интересный рассказ. Можешь внести в него элемент фантазии.

Жильи бильи четери детя.Они были друзями.Их називали Аршак, Виген, Ваган и Сергей.Они всегда были в месте и все делали вместе.Один из них Виген хотел отлечится от всех.Он сказал всем друзям.

-Я хочю уйти из этой команды и жит своей жизну.

-А почему тебе не нравится в этой команде.

-Мне нравится но ми все делаем вместе и не чем не отлечаемся я хочу отлечится.

Виген это сказал и ушел жить своей жизню и отлечится от других.Когда Виген ушел Аршак сказал групе.

-Мы любили его но он не понимал что в групе делат что то это очен просто но однаму очень сложно.Есть вещи когда это надо делат однаму а не в групе я понимаю это но всегда легче делат что то в групе а не в одиночестве.

Виген повзрослел и пожелел о том что он ушел из команды потому что он понял что делат что то в групе это легче чем в одиночестве.

3 друга тоже повзрослели и каждий помогал другому достич чего то и были очень частие моменты когда они уже справлялис сами и так 3 друга стали очен богатамы и умними а Виген до канца своей жизны желел что ушел уз групи.

Նախագիծ 7 դաս 14

Դաս 14.

  1. Տասնորդական կոտորակների կլորացումը

Տեսական նյութ

Առօրյա հաշվարկումներում շատ հաճախ կատարում են թվերի կլորացում, այսինքն՝ նրանց փոխարինում ուրիշ, նրանցից ոչ շատ տարբերվող թվերով, որոնց փոքր կարգերում զրոներ են։

Օրինակ՝ ենթադրենք, թե պետք է ցանկապատել ուղղանկյունաձև

հողամասը, որի պարագիծը 628,816 մ է։ Իհարկե, անհրաժեշտ շինանյութի քանակությունը հաշվարկելիս սանտիմետրերն ու միլիմետրերը հաշվի չեն առնվում։ Եվ այդ պատճառով տվյալ թիվը կլորացնում են՝ նրա վերջին երկու կարգերում գրված թվերը փոխարինելով 0‐ներով և համարելով, որ այն մոտավորապես հավասար է 628,8‐ի։ Դա գրի է առնվում այսպես.

628,816 ≈ 628,8 ։

Այստեղ տրված թիվը փոխարինված է ավելի փոքրով. մոտավոր թիվը` 628,8-ը, 628,816-ից փոքր է (պակաս է) 0,016-ով։ Ասում են, որ այս դեպքում կատարված է պակասորդով կլորացում մինչև տասնորդականների կարգը։

Մինչև տվյալ կարգը պակասորդով կլորացման ժամանակ բոլոր

թվանշանները, որոնք թվի գրառման մեջ գրված են տվյալ կարգից

աջ, փոխարինվում են 0-ներով։

Նույն 628,816 թիվը կարելի է կլորացնել նաև հավելուրդով՝ համարելով, որ 628,816 ≈ 628,9։ Այս դեպքում մոտավոր թիվը տրվածից

մեծ է 0,084-ով։

Մինչև տվյալ կարգը հավելուրդով կլորացման ժամանակ բոլոր թվանշանները, որոնք թվի գրառման մեջ գրված են տվյալ կարգից

աջ, փոխարինվում են 0-ներով, իսկ տվյալ կարգի թվին 1 է գումարվում։

Որպեսզի մինչև տվյալ կարգը թվի կլորացումը կատարվի նվազագույն սխալով, պետք է վարվել հետևյալ կերպ.

ա) եթե թվի գրառման մեջ տվյալ կարգից աջ գրված է 0, 1, 2, 3,

4 թվանշաններից մեկը, ապա պետք է կատարել պակասորդով

կլորացում.

բ) եթե թվի գրառման մեջ տվյալ կարգից աջ գրված է 5, 6, 7, 8,

9 թվանշաններից մեկը, ապա պետք է կատարել հավելուրդով

կլորացում։

Առաջադրանքներ(դասարանում)

1) Թիվը պակասորդով կլորացրե՛ք մինչև տասնորդականները.

ա) 0,9382=0,9

դ) 1,0625=1,0

է) 200,18=200,1

բ) 28,2897=28,2

ե) 80,0388=80,0

ը) 567,9111=567,9

գ) 100,5621=100,5

զ) 6,0999=6,0

թ) 0,0008=0,0

2) Ասե՛ք, թե մինչև որ կարգն է կլորացված թիվը.

ա) 93,6527 ≈ 93,65  հարուրերորդական

գ) 0,563891 ≈ 0,564

ե) 0,7014 ≈ 1 ,

բ) 734,82 ≈ 735 ,

դ) 0,563891 ≈ 0,6 ,

զ) 0,102 ≈ 0 ։

3) Հաշվե՛ք և պատասխանը կլորացրե՛ք մինչև հարյուրերորդականները.

ա) 0,377 + 3,409 – 2,1006=3,786-2,1006=1

գ) 4,5 + 0,3796 + 1,225=4

բ) 12,4589 – 6,27 + 1,395,

դ) 0,1 – 0,01 – 0,001:

 

Լրացուցիչ(տանը)

4) Թիվը հավելուրդով կլորացրե՛ք մինչև հարյուրերորդականները.

ա) 7,8932 =7,9

դ) 0,9999=1

է) 2,3845=2,4

բ) 85,0639=85,1

ե) 65,6788=65,7

ը) 18,0936=18,1

գ) 0,1111=0,1

զ) 721,8957=721,9

թ) 55,6009=55,6

5) Գրե՛ք այն բոլոր թվանշանները, որոնք աստղանիշի փոխարեն

գրելու դեպքում կլորացումը ճիշտ կատարված կլինի.

ա) 2,66∗ ≈ 2,66

2,660

գ) 18,6 ≈ 18,5∗

18,6

ե) 7,5 ≈ 7,5∗ ,

բ) 0,3∗ ≈ 0,3 ,

դ) 25,03∗ ≈ 25,04 ,

զ) 800,00∗ ≈ 800 ։

6) Կլորացրե՛ք մինչև հարյուրերորդականները և համեմատե՛ք

թվերը.

ա) 0,136 և 0,144,                    դ) 12,129 և 12,131,

բ) 2,254 և 2,256,                     ե) 7,9951 և 8,0049,

գ) 3,769154 և 3,767002,          զ) 0,009 և 0,001:

7) Ուղղանկյունանիստի երկարությունը, լայնությունը և բարձրությունը

համապատասխանաբար 12,4 դմ, 5,08 դմ և 3,6 դմ են։ Գտե՛ք ուղղանկյունանիստի ծավալը և պատասխանը կլորացրե՛ք մինչև հարյուրերորդականները։

Ամենա ուժեղը

444

Կար չկար մի մարդ կար:Նա միշտ ճնշում էր իրենից փոքրերին և իրենից թույլերին:Օրերից մի օր նա վատառողջ աղքատից փող էր խլում և հարվածում նրան և այդ պահին մտավ մի մարդ և ասաց.

-Այ դու հիմար մի թե չես տեսնում, թե ոնց է նա իր մի ցենտով իր հիվանդ հալին ապրում ինչպես նրանից խլում իր ունեցվածքը:

-Ինչես դու հասկանում այս բանից քեզ նայեմ թե մուսկուլներիդ նայեմ հենց հիմա փախար ստեղից թե չէ մի այնպիսի հարված կհասցնեմ քեզ, որ ամբողջ կյանքդ կհիշես:

-Մի թե հարվածիր տեսնեմ:

Եվ մարդը ձեռքը տանում է ետ բերում առաջ և այնպիսի ուժգին հարված է հասցնում հակառակորդին, որ նա միանգամից տապալվում է գետնին:Չոքերը թուլացած մարդը վեր է կենում և ասում.

-Մի թե ուժդ միայն քեզնից թույլերի վրա է հերիքում եթե կարողես գնա և քեզնից ուժեղին այսպես հարված տուր:Կարող է ես թույլ եմ և չեմ կարողանում ինձ պաշտպանել, բայց դա դեռ չի նշանակում, որ ես սիրտ չունեմ և եթե ես թույլ եմ դա չի նշանակում, որ դու իրավունք ունես ինձ հարվածելու այ դու անխիղջ:

-Դու ով դարձար, որ ինձ վիրավոր ես այ դու աղքատի ձագ:

-Կարող է ես ինչ-որ նշանավոր մարդ չէմ, բայց ես  գոնե խիղջ ունեմ, ոչ թե ք նման ու հիշիր ինչքան էլ, որ դու ուժեղ և մեծ լինես հիշիր, որ քեզնից թույլերին երբեք չնեղացնես, որովհետև նրանքել են քո պես մարդ:

Այս բանը լսելով մարդը լացելով դուրս գնաց և այդ դասը քաղեց, որ կյանքում էլ ոչ մեկին չվիրավորի և նեղացնի:

 

Հետազոտական աշխատանք Հին աշխարհի կրոնը

Հռոմեական կրոնը

Բազմաստվածությունը

Հեթանոսական աստվածները միավորված էին մեկ ընտանիքի մեջ: Համաձայն հռոմեական պատկերացումների՝ ողջ տիեզերքը նույնպես մեկ միասնական ընտանիք էր, որտեղ ամեն ոք կատարում էր իր պարտականությունները: Հռոմեական գլխավոր աստվածները հունականի պես 12–ն էին:
Յուպիտերը աստվածների հայրն էր, երկնքի, ամպրոպի, օրենքի դիցը:
Յունոնան՝ Յուպիտերի կինը, աստվածների մայրն էր, ընտանիքի դիցուհին:
Կվիրինը հասարակական կարգի և արդարության դիցն էր:
Մարսը ռազմի դիցն էր: Վեներան սիրո և գեղեցկության դիցուհին էր:
Միներվան արհեստների, արվեստների, իմաստության և ռազմի դիցուհին էր:
Նեպտունը գետերի, լճերի, ծովերի, օվկիանոսի դիցն էր:
Վուլկանը ընդերքի, հրաբխի, դարբնության դիցն էր:
Մերկուրիոսը Յուպիտերի բանբերն էր, առևտրի, ճանապարհների, նավագնացության դիցը:
Դիանան անտառների, բուսականության,լուսնի դիցուհին էր:
Սատուրնոսը երկրագործության, բերքատվության, առատության դիցն էր:
Լիբերոսը խաղողի, գինու դիցն էր:
Քրիստոնեության ծագումը և տարածումը
Առաջին դարում Պաղեստինում ձևավորվեց մի նոր կրոն`   քրիստոնեությունը: Այդ կրոնը նվիրված էր Տիեզերքն արարող ամենակարող Աստծու պաշտամունքին: Աստված հայրական սիրով էր վերաբերվում աշխարհին ու մարդկանց և հանուն նրանց աշխարհ է առաքել իր միակ որդուն`   Հիսուս Քրիստոսին: Նա փրկիչ է. եկել է աշխարհ, որպեսզի մարդկանց ցույց տա ճշմարիտ կյանքի ճանապարհը:Քրիստոսի հետևորդները հավատում էին, որ կատարելով նրա պատվիրանները`   կարող են ապրել երջանիկ կյանքով, իսկ մահվանից հետո կհայտնվեն դրախտում: Քրիստոնյաների համայնքները սկզբնական շրջանում սակավաթիվ էին`   բաղկացած էին հիմնականում ստորին խավերի ներկայացուցիչներից: Նրանց հետապնդում էին և ենթարկում կտտանքների: Հայտնի են դեպքեր, երբ նրանց կենդանի վառել են կամ կրկեսներում գցել գիշատիչներին որպես կեր: Սակայն հետագայում վերաբերմունքն աստիճանաբար սկսեց փոխվել: Քրիստոնյաներին սկսեցին հարել նաև վերնախավի շատ ներկայացուցիչներ: Քրիստոնեությունը տարածվեց Հռոմեական կայսրության բոլոր ծագերում՝ Ասորիքում, Եգիպտոսում, Փոքր Ասիայում, Հունաստանում, Իտալիայում, ավելի ուշ նաև Իսպանիայում, Գալլիայում, Բրիտանիայում և այլուր: Ամենուրեք ստեղծվեցին նրանց համայնքներն՝ իրենց հոգևոր հովիվներով և առաջնորդներով:
Մարդկանց հրապուրում էր այն, որ քրիստոնեությունը ճանաչում էր Աստծու առաջ բոլորի ազատությունը և հավասարությունը՝ անկախ նրանց ունեցվածքից, դիրքից, կամ ազգությունից:
Քրիստոնեության տարածման գործում մեծ նշանակություն ունեցավ նրանց Սուրբ Գիրքը՝ որը կոչվում է  Աստվածաշունչ: Այն բաղկացած է Հին և Նոր Կտակարաններից: Նոր Կտակարանը բաղկացած է չորս Ավետարաններից: Այն նվիրված է Քրիստոսի և նրա տասներկու աշակերտների (առաքյալներ) գործերին և ուսմունքին:
Վերջին մեծ հալածանքները քրիստոնյաների նկատմամբ կատարվեցին Դիոկղետիանոսի օրոք (301 թ.): Սակայն հռոմեական վերնախավի շրջանում հասունանում էր այն գաղափարը, որ քրիստոնեությունը հասարակության միավորման կարևոր միջոց է:
Նրանց ազդեցությամբ ընդունվեց Միլանի հրովարտակը (313 թ.), որով քրիստոնեությունը հավասար ճանաչվեց այլ կրոններին և ստացավ գործունեության ազատություն: Այս գործընթացի ավարտը եղավ այն, որ հետագայում (381 թ.) քրիստոնեությունը դարձավ Հռոմեական կայսրության պաշտոնական կրոնը:
Կրոնի կառուցվածկային տարեր
Կրոնի կառուցվածքային տարրերն են՝ կրոնական գիտակցությունը, պաշտամունքը և կազմակերպությունը։
Կրոնական գիտակցությունը
Կրոնական գիտակցության հիմնական հատկանիշը հավատն է գերբնական ուժերի նկատմամբ, որը դրսևորվում է գերբնական էակների (աստվածներ, ոգիներ), բնական երևույթների միջև գերբնական կապերի (մոգություն, տոտեմիզմ), նյութական իրերի գերբնական հատկությունների (ֆետիշիզմ) գոյության ընդունմամբ, դրանց նկատմամբ հուզական վերաբերմունքով և պրակտիկ պատրանքային փոխհարաբերությամբ։
Կրոնական պաշտամունքը
Կրոնական պաշտամունքի առարկան գերբնականն է։ Պաշտամունքային գործունեության տարրերն են՝ ծես անելը, կրոնական տոներ անելը և զոհաբերությունը։ Կրոնական կազմակերպությունը որոշակի դավանանքի տեր մարդկանց միավորումն է։ Նախնադարում կրոնական խումբը համընկել է ցեղի կամ տոհմի հետ։ Դասակարգային հասարակությունում ցեղային պաշտամունքը փոխարինվել է պետականով, իսկ առանձին կրոնական միավորումներն՝ եկեղեցով։ էթնիկական հանրությունների ընդգրկման սահմանները նկատի ունենալով՝ կրոնը կարելի է դասակարգել. 1. տոհմացեղային կամ նախնադարյան հասարակության իշխող կրոններ (մոգություն, տոտեմիզմ, ֆետիշիզմ, անիմիզմ են) 2. ազգային կամ մեկ էթնիկական կազմավորմանը վերաբերող կրոններ (հուդայականություն, հինդուիզմ, շայնիզմ են) 3. համաշխարհային կրոններ (բուդդայականություն, քրիստոնեություն, իսլամ)։
Կրոնի ծագումը
Ազգային և համաշխարհային կրոններն իրենց հերթին բաժանվում են բազմաթիվ ուղղությունների և աղանդների։ Հայտնի են կրոնի ծագման և սոցիալական դերի բազմաթիվ մեկնաբանություններ։ Աստվածաբանությունը և իդեալիզմը քարոզում են կրոնի՝ բնածնության ուսմունքը։ Կրոն բխել է համաշխարհային ոգուց, անհատի ներքին ապրումներից ու պահանջներից, հանգեցվել անհատական կամ կոլեկտիվ մտածողության (Պլատոն, Հեգել, Է. Թեյլոր, Հ. Սպենսեր, Է. Դյուրկհեյմ, Ու. Ջեմս, Զ. Ֆրեյդ)։ Մինչ մարքսիստական աթեիստական միտքը փորձում էր հիմնավորել, որ ոչ թե կրոնն է ստեղծել մարդուն, այլ մարդն է ստեղծել ՝ կրոնը։ Զարգացնելով Սպինոզայի, Թ. Հոբսի, ժ. Մելյեի, Վոլտերի, Պ. Հոլբախի և մյուսների աթեիստական գաղափարները՝ հայ առաջավոր մտածողները նույնպես գտնում էին, որ կրոնը երկրային ծագում ունի։ Միքայել Նալբանդյանը պնդում էր, որ կրոնը տգիտության և սարսափի արդյունք է, Ստեփանոս Նազարյանի կարծիքով՝ բնական երևույթները ճիշտ չհասկանալու, իսկ ըստ Գ. Կոստանդյանի՝ «Կրոնի երևակայած խորհուրդները՝ մարդերե շինված են»: Մինչ դեռ անհրաժեշտ էր իրական կյանքի հարաբերություններից բխեցնել համապատասխան կրոնական ձևերը, որը, ինչպես նշում են մարքսիզմի դասականները, միակ մատերիալիստական և, հետևաբար, միակ գիտական մեթոդն էր։ Մարքսիզմը, չընդունելով կրոնի ծագման և սոցիալական դերի մասին իդեալիստական տեսությունները գտնում է, որ այն սոցիալ-պատմական երևույթ է, և նրա վերացումը պետք է կապել կրոն-ծնող սոցիալական պատճառների վերացման հետ։ Կրոնը առաջացել է բնական և հասարակական ուժերի դեմ նախնադարյան մարդու պայքարի հարաբերական անզորությամբ։ Չկարողանալով բացատրել իրական երևույթները՝ մարդիկ մտացածին որ կարելի է կապեր ու գերբնական հատկություններ  հաստատել այնտեղ, ուր իշխում են օբյեկտիվ օրինաչափությունները։ Տեսական մտածողության սաղմնավորման շնորհիվ մարդը, առարկայական իրականությունից վերացարկվելով, իր մտացածին երևակայական ուժերին հաղորդում է ինքնուրույն գոյություն, սուբաոանցիոնալ, կար գավորիդ նշանակություն, ապա և կենդանի, անձնավորված էակի (օրինակ աստծու) հատկանիշներ։ Այսպես ձևավորվել է կրոնի ծագման իմացաբանական հնարավորությունը։ Այս պրոցեսի և կրոնական պատկերացումների առաջացման համար էական ազդեցություն են ունեցել նաև մարդկային հույզերն ու ապրումները (սարսափ, վախ, միայնություն, դժբախտություն և այլն)։ Կրոնի իմացաբանական արմատների կապակցությամբ Լենինը նշում է, որ «Նա անհող չէ, նա անպտուղ ծաղիկ է, անտարակույս, բայց մի անպտուղ ծաղիկ, որը բուսնում է մարդկային… կենդանի ծառի վրա»: Այստեղից բխում է նաև կրոնի և իդեալիզմի իմացաբանական արմատների ընդհանրությունը։ Սակայն կրոնի առաջացման իմացաբանական հնարավորությունը կարող է իրականության վերածվել միայն սոցիալ-տնտեսական որոշակի պայմանների առկայության դեպքում։

 

Նախագիծ 7 դաս 12

Դաս 12.

  1. Տասնորդական կոտորակների բաժանումը

Տեսական նյութ

Որպեսզի հասկանանք, թե ինչպես պետք է կատարել տասնորդական

կոտորակների բաժանումը, նախ պարզենք, թե ինչպես է կատարվում տասնորդական կոտորակի բաժանումը բնական թվի։ Օգտվենք բնական թվերի բաժանման հաշվեկանոնից։ Դրա համար պետք է, անտեսելով տասնորդական կոտորակի ստորակետը, կատարել բնական թվերի բաժանում և քանորդում ստորակետ դնել, հենց որ ավարտվի տասնորդական կոտորակի ամբողջ մասի բաժանումը։ Իրոք,

Եթե բաժանելիի ամբողջ մասը բաժանարարից փոքր է, ապա քանորդի ամբողջ մասը կլինի զրո, այդ պատճառով նրա տեղում գրում ենք 0։ Այնուհետև, որպեսզի կարողանանք շարունակել բաժանումը, բաժանելիի ամբողջ մասը կազմող թվանշաններին մեկ առ մեկ ավելացնում ենք նրա կոտորակային մասի թվանշանները՝ սկսելով առաջինից, մինչև որ այդպես ստացված թիվը բաժանարարից մեծ կամ նրան հավասար լինի. ընդ որում ամեն անգամ, երբ թվանշանի ավելացումով ստացված թիվը բաժանարարից փոքր է լինում, քանորդի կոտորակային մասում գրում ենք 0։

Օրինակ՝

Կարող է այնպես պատահել, որ տասնորդական կոտորակի բաժանման

ժամանակ վերջում մնացորդ մնա։ Այդ դեպքում մնացորդին աջից 0 են կցագրում, մեկ 0 էլ կցագրում են քանորդին և շարունակում են բաժանումը։ Դա թույլատրելի է, քանի որ տասնորդական կոտորակի վերջում կարելի է կցագրել ցանկացած քանակով 0-ներ, և դրանից կոտորակի մեծությունը չի փոխվի։ Դիտարկենք մի օրինակ.

Այժմ կարելի է ձևակերպել դրական տասնորդական կոտորակների

բաժանման հաշվեկանոնը։

Մի տասնորդական կոտորակը մեկ ուրիշ տասնորդական կոտորակի

բաժանելու համար պետք է նախ բաժանելիի և բաժանարարի ստորակետները դեպի աջ տեղափոխել այնքան թվանշանով, քանի

թվանշան որ ստորակետից հետո կա բաժանարարում, ապա կատարել բաժանում բնական թվի։

Բերված կանոնին կարելի է հանգեցնել նաև այն

դեպքերը, երբ բաժանվող կոտորակների մեջ կա

բացասական տասնորդական կոտորակ։

Ձևակերպենք համապատասխան կանոնը։

Տասնորդական կոտորակների բաժանում կատարելու համար պետք է՝

ա) բաժանելիի բացարձակ արժեքը բաժանել բաժանարարի

բացարձակ արժեքին,

բ) ստացված քանորդից առաջ դնել + նշանը, եթե բաժանելին և բաժանարարն ունեն նույն նշանը, և դնել – նշանը, եթե բաժանելիի և

բաժանարարի նշանները տարբեր են։

Առաջադրանքներ(դասարանում)

1) Կատարե՛ք բաժանում.

ա) 8,368 ։ 2=8368/1000×1/2=8368/2000=4,368

դ) 10,5 ։ 7=105/10×1/7=15/10=1,5

բ) 17,024 ։ 4,

ե) 6,25 ։ 125,

գ) 0,0225 ։ 15,

զ) 10,08 ։ 24:

2) Կատարե՛ք բաժանում.

ա) 40,25 ։ 2,3=17,5

դ) 35,601 ։ 0,01=3560,1

բ) 4,221 ։ 0,63 ,

ե) 0,13464 ։ 0,396 ,

գ) 30,303 ։ 33,3

զ) 9,3456 ։ 10,62 :

3) Լուծե՛ք հավասարումը.

ա) 3,87x = 7,74

7,74:3,87=2

գ) 0,32x = 0,48

բ) 8,13x = 24,6339

24,6339:8,1=3,03

դ) 7,25x = 9,425 ։

4) Ուղղանկյան երկարությունը 26,53 դմ է, իսկ մակերեսը 465,8668 դմ2 է։ Գտե՛ք ուղղանկյան լայնությունը։

465,8668:26,53=1756 դմ

Լրացուցիչ(տանը)

5) Կատարե՛ք բաժանում.

ա) 1000 ։ 0,25=40

դ) 1295 ։ 0,37=35

է) 888 : 0,37=0,24

բ) 169 ։ 1,3=1,3

ե) 276 ։ 2,3=1,2

ը) 302 : 0,2=15,1

գ) 7920 ։ 3,6=22,0

զ) 10572 ։ 8,81=0,12

թ) 4451 : 44,51=1

6) Աստղանիշի փոխարեն դրե՛ք համեմատման համապատասխան

նշանը, որպեսզի ստացվի ճիշտ անհավասարություն.

ա) 1234 ։ 26 = 12,34 ։ 26

 

գ) 0,1901 ։ 2 = 1901 ։ 2 ,

բ) 741 ։ 9,4 = 74,1 ։ 9,4 ,

դ) 7,26 ։ 5,17 < 7260 ։ 5,17 ։

7) Կատարե՛ք բաժանում.

ա) 52,3527 ։ 3,27=16,01

գ) (–19,558) ։ (–7,7)= 254

ե) (–0,90216) ։ 0,14=64,44

բ) (–32,8) ։ (–8,2)=-0,4

դ) 0,1938 ։ 0,51=38

զ) (–0,0101) ։(–10,1)=-1

8) Լուծե՛ք հավասարումը.

ա) (–8) ⋅ x = –24

 

 

գ) (–3) ⋅ x + 1 = +22,

բ) (–7) ⋅ x = +42,

դ) (+8) ⋅ x + 1 = +1:

“ Радуюсь жизни каждый день”

Я радуюсь жизни, потому что жизнь- чудесная вещь.Я радуюсь, потому что иду в школу и учу разные предметы и каждый день я мне преподаетстя урок жизни.Есть вещи на которые я не радуюсь, но я это не говорю вслух потому что я могу обидеть кого-то.Жизнь надо жить, рискуя потому что без риска жизнь скучно а если весело то ты уже радуестя этим что тебе не скучно а весел.Если тебе весело то это уже успех.Я радуюус даже когда дожд идет о когда очень длино идет то я сердюс но потом снова радуюсь.Вобше жизнь надо прожит весело и красиво чтобы радоватся этим что ты веселий и каждий предмет считаеш красивым.